ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ – Χρύσα Ι. Στάθη

ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ

2.1 Ορισμός, Tαξινόμηση, Εκτίμηση
c4ecfbda2d0b01f0ee69b02ffaf6706d_LΩς αιμορραγία ορίζεται η οξεία απώλεια του κυκλοφορούντος όγκου αίματατος. Αν και υπάρχουν διαφοροποιήσεις, ο φυσιολογικός όγκος αίματος στον ενήλικα είναι περίπου 7% του σωματικού βάρους. Για παράδειγμα, ένας άνδρας 70 kgr έχει περίπου 5 λίτρα κυκλοφορούντος όγκου αίματος. Ο όγκος αίματος σε παχύσαρκους ενήλικες υπολογίζεται με βάση το ιδανικό βάρος σώματος. Ο όγκος αίματος σε ένα παιδί υπολογίζεται στο 8% με 9% του βάρους σώματος (80-90 ml/kgr).
     Η κατανομή των αιμορραγιών γίνεται με βάση τον τύπο του αγγείου που ρήχθηκε. Έχουμε λοιπόν την αρτηριακή, όπου το αίμα είναι φωτεινό κόκκινο και αναβλύζει σαν πίδακας, ενώ πολλές φορές διακρίνεται και η συχνότητα του αρτηριακού σφυγμού. Στη φλεβικήαιμορραγία το αίμα είναι σκούρο κόκκινο και απλά ρέει, τέλος υπάρχει η τριχοειδικήαιμορραγία, όπου είναι μικρής εντάσεως. Σε σοβαρές κακώσεις η αιμορραγία είναι συνήθωςμεικτή, που περιλαμβάνει όλους τους τύπους αγγείων.
     Οι μικρές αιμορραγίες δεν έχουν συμπτώματα. Τα γενικά κλινικά συμπτώματα μιας μέτριας ή μεγάλης αιμορραγίας είναι:

  • Ωχρότητα, Εφίδρωση
  • Έμετος
  • Ανησυχία
  • Ζάλη (± απώλεια αισθήσεων)
  • Αίσθημα νύστας, Αίσθημα δίψας
  • Ολιγουρία, ανουρία
  • Ψυχρά άκρα

     Τα παραπάνω συμπτώματα συνοδευόνται και από τα εξής σημεία:

  • Διαφόρου βαθμού υπόταση
  • Ταχυκαρδία
  • Ταχύπνοια, Υποξία

      Οι αιμορραγίες χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες, ανάλογα με την απώλεια όγκου αίματος. Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνεται η κατάταξη σε αυτές τις κατηγορίες, βασιζόμενη στην αρχική εμφάνιση του ασθενούς.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ι ΙΙ ΙΙΙ IV
Απώλεια αίματος (ml) >750 750-1500 1500-2000 >2000
Απώλεια αίματος (% όγκου αίματος) >15% 15%-30% 30%-40% >40%
Συχνότητα σφυγμού <100 >100 >120 >140
Αρτηριακή πίεση Φυσιολογική ή αυξημένη Φυσιολογική Ελαττωμένη Ελαττωμένη
Συχνότητα αναπνοών 4-20 20-30 30-40 >35
Αποβολή ούρων (ml/h) >30 20-30 5-15 Σχεδόν ανύπαρκτη
Επίπεδο συνείδησης Ελαφρά αγχώδης Μέτρια αγχώδης Αγχώδης συγχυτικός Συγχυτικός ληθαργικός
Αποκατάσταση υγρών Κρυσταλλοειδή Κρυσταλλοειδή Κρυσταλλοειδή και αίμα Κρυσταλλοειδή και αίμα

2.2 Αντιμετώπιση της αιμορραγίας

Η βασική αρχή της αντιμετώπισης που πρέπει να ακολουθείται είναι ο έλεγχος της αιμορραγίας και η αντικατάσταση της απώλειας όγκου. Οι προτεραιότητες περιλαμβάνουν τον έλεγχο εμφανούς αιμορραγίας και την εξασφάλιση ικανής οδού χορήγησης ενδοφλέβιων υγρών.
Η αιμορραγία από εξωτερικά τραύματα συνήθως μπορεί να ελεγχθεί με απευθείας πίεση στο σημείο της αιμορραγίας. Εφαρμόζουμε πίεση με γάζες τις οποίες δένουμε με απλό επίδεσμο τόσο σφιχτά ώστε να μπορεί να μπει το δάχτυλο μας από κάτω. Μόλις οι γάζες ποτιστούν με αίμα, δεν τις αφαιρούμε γιατί έτσι αποσπούμε το σχηματισμένο θρόμβο, μα βάζουμε από πάνω καινούργιες.
Αν η αιμορραγία επιμένει και ιδιαίτερα σε ακρωτηριασμούς άκρων, μπορούμε να εφαρμόσουμε την ίσχαιμο περίδεση. Δένουμε με μαλακό, φαρδύ υλικό (4-5 εκ.) κεντρικότερα της περιοχής που αιμορραγεί και χαλαρώνουμε για πέντε λεπτά κάθε τέταρτο της ώρας για να αποφύγουμε νέκρωση του μέλους. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και τον αεροθάλαμο του κοινού πιεσόμετρου. Για τον έλεγχο της αιμορραγίας από κατάγματα πυέλου ή κάτω άκρων υπάρχουν και ειδικές anti-shock φόρμες με αεροθάλαμο.
Η εξασφάλιση πρόσβασης στο αγγειακό σύστημα, επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση δύο μεγάλου εύρους, περιφερικών, ενδοφλέβιων καθετήρων (τουλάχιστον 16g). Κοντοί με μεγάλο αυλό ενδοφλέβιοι καθετήρες είναι προτιμότεροι για την ταχεία χορήγηση μεγάλου όγκου υγρών.

Στάθη Χρύσα
Γενικός Ιατρός

Share
Share
Translate »